Şimdilerde Özleminde Boğuluyorum

    Ne merhaba diyebiliyorum, ne iyiakşamlar.  Sencede çok uzak değilmiyiz?  Bişeyler kopmuş gibi değilmi sencede? Sanki birbirimiz için hissettiklerimiz içinde bişeyler eksilmedimi? Bazı hisler değerini yitirmedimi? Eğer yitirmemiş olsaydı ben hissederdim, seni.  Özlemek korkunç birşey. Alışmak mümkün değil, farkında bile olmadan her şeyim olmuş, ben olmuş, içim olmuş, bir parçam olmuş. Bilmiyorum,  ne suç işledim de hisler değerini yitirdi? Hislerin yanlış giden tarafı neresiydi? 

Tutsana beni eskisi gibi, bırakmasana. Sevsene beni eskisi gibi yaralasana.
Konuşsana benimle eskisi gibi beni düşündürsene. Baksana bana eskisi gibi senden utanmamı sağlarcasına. Öpsene beni eskisi gibi kalp  ritimlerimle oynasana.Yalanda olsa benimle kalsana.

Tanrıyla baş başa kaldığımda, beni asla yalnız bırakmamasını söyledim ona.

Boşluğa doğru konuştum, beni yalnız bırakma, hep yanımda ol diye. Beni duymuştur değilmi?  Umarım duymuştur ve beni yalnız bırakmaz. Boşluk...

Sende duysana beni. Yalnız bırakma beni, hep yanımda ol benim. Sen yanımda olmazsan ben tıpkı uçamayan bir kuş gibi ortada kalırım. Beklerim. Beni iyileştirecek, bana sağlıklı kanat bulup uçuracak mucizeyi beklerim. Ama ne gerek var? Sen hiç gitme, ben sen yanımdayken özgürce uçabiliyorum. Sen benim mucizemsin. İkimiz bu dünyadaki en harika mucizelerdeniz. Bunun  yok olmasına izin vermesene.  Herkes yanında bir sevgilisi olsun onunla şapşalca fotoğrafları olsun ister. Ama ben onu istemiyorum. Ben sadece sen yanımda ol istiyorum. Çünkü ben sadece seninleyken uçabiliyorum. Çünkü ben sadece seninleyken özgürüm. Çünkü ben sadece senin yanında tam anlamıyla hissedebiliyorum.

''Özlem denilen şey ne acıtıyor, yok ediyor yavaş yavaş bedeni, bir türlü durmuyor.''