Ben Senim,Sende Bensin

 Şu sıralar çok düşünüyorum seni.Aslında sürekli hafızamdasın ama bizi düşünüyorum,sonumuzu.Sen ayrı ben ayrı ne olacak böyle? Kalplerimiz bir ama bazenleri yetmiyor o. Aklıma şey geliyor ıımm o berbat gerçek..Gideceğin.Gerçekten korkuyorum. Hem korku hem merak hem endişe ve daha tüm duygular,hisler. Geceleri boğuyorlar beni. Nasıl hayatımı aldın söylesene? Öyle bir korku ki bu,bir sabah gözlerimi açtığımda gideceksin sanıyorum. Öyle bir girdin ki hayatıma ne olduğumu şaşırdım. Dağılmıştım, sen farkında bile olmadan toparlandım. Yanımdan geçtiğinde bile midemden göğsüme kadar çıkan bir hava dalgası hissediyorum mesela, ya da ne bileyim sen oradasın sanki. Seni gördüğüm zaman tüylerim diken diken oluyor, sevdiğim adam, hayallerimde başrol verdiğim adam sensin. 
Bana o kadar çok şey öğrettinki şu hayatta. Sen gidiceksin seneye. Ben kendi ayaklarımın üzerinde durmaya çalışacağım. Senin öğrettiklerinle bana kazandırdıklarınla dimdik durmaya çalışacağım. Sen gitsen bile ben senle yaşayacağım aslında. Hayatımda bir başka erkeğe yer vermek bir kere bile geçmedi aklımdan şu zamana kadar, bu vakitten sonrada geçmez. Ne biliyim yapamam zaten.Zor olur her şey, bir adamı öperken sen geleceksin belki aklıma, belki geri çekileceğim, belki gözlerim dolacak, belki çoğu kez yapamayacağım bir başkasıyla.

-İnsanların ne düşündüğünü önemsemeyi bıraktığınız an, başarmış sayılırsınız.


Saçlarıma sanki biri asılmış gibi, saçlarımı avucunun içiyle kavramış ve birden tüm ağırlığını vermiş gibi.
Sanki acır gibi. Ve bende ellerini saçlarımdan ayırmak için çok geç kalmışım gibi. Saçlarımı kurtarsam bile acısı asla geçmeyecekmiş gibi. Yalnızca saçlarıma sen dokunduğunda çektiğim acıyı unutabilirmişim gibi.
Ve tüm bu olanlardan sadece ben haberdarmışım gibi.
Ağrıyan başım, sürekli uyuşan ellerim ve aynada gördüğüm gözlerim en azından bana bunları söylüyor.

"Beni güzel hatırla,hep iyi hatırla"