Biz Biziz

  Şöyle bir baktım da insanlık gerçekten kendini kaybediyor. Herkes herkesin arkasından istediği şeyi deyip istediği şeyi atıp tutabiliyor. Bu çok saçma değil mi? İnsanları nasıl bu kadar hayatımızın merkezi yapabiliyoruz? İnsanların dediklerini bu kadar umursuyoruz? Belki bizde insanların arkasından konuşuyoruzdur. Aslında ilk önce dönüp bir kendimize bakmak gerekir. Doğrularımız, yanlışlarımız, duygularımız, hislerimiz.. İşte aslında yapmamız gerekende bu ilk önce kendimizi tanımamız.Hayatımızın merkezi insanlar değil biz olmalıyız. Çünkü biz etraf değiliz biz biziz.  Şu yaşadığım şehirde öyle insanlar tanıdım ki, sırf etrafın onun hakkındaki tepkilerinin olumlu olması için yaşayan. Bırak insanlar senin hakkında ne konuşurlarsa konuşsunlar sen sen olmaya devam et. O kadar insan var ki hepsinin senin hakkında konuştuğuna göre davransan yaşamın allak bullak olur. Kafanı kaldır bir dakikalığına dışarı bak, güneşin o muhteşem ışıltısını fark et, sıcaklığı, soğukluğu iliklerine kadar hisset, gez, dolaş, eğlen, sarhoş ol. Dünya senin etrafında kimsenin seni üzmesine izin verme, asla yapma bunu. Kendini tek bir kişiye adayarak yaşama, hayır yapma. Seni ne mutlu edecekse onları yapmaya başla. Üzülen sen olma gerekirse üz başkalarını neden yapmayasın ki ? Planlı programlıda yaşama demek istediğim şu ki ; bir şeylere bağlı kalarak hayatını o şeylere doğru yönlendirerek yaşamayı kes, etrafına bak ve mutlu olmasını öğren.